Orinda dhe Rezi joshin me foto seksi

March 22, 2009

Është një foto seksi, me rroba banjo dhe që është publikuar këto ditë në faqet e internetit në facebook. Nuk bëhet fjalë thjesht për dy vajza të bukura, por edhe shumë të njohura, Orinda Hutën dhe Rezarta Shkurtën. Dy vajzat janë në rroba banjo, një foto që në fakt nuk i përshtatet stinës, pasi jemi në të dalë të dimrit, por gjithsesi jashtëzakonisht shumë e pëlqyer sidomos për fansat e tyre meshkuj. Duket qartë se aty Rezi dhe Orinda kanë preferuar që të fotografohen teksa looku i tyre është shumë i ngjashëm me njëra-tjetrën. Që të dyja me flokë me onde ngjyrë mjalti, stil tipik plazhi, me një truk pothuajse të njëjtë dhe me rroba banjo me ngjyra të çelta. Rezultati? Të dyja duken si binjake. Rezi dhe Orinda përveçse janë këngëtare dhe kolege, thuhet se janë edhe shumë mikesha të mira. Kjo vërtetohet edhe me faktin se në çdo festë ato i gjen gjithnjë pranë njëra-tjetrës. Një gjë tjetër që i bashkon është edhe fakti se të dyja janë në momente të mira të karrierës së tyre dhe në këtë rast nuk mund të bëhet fjalë për konkurrencë mes dy vajzave, pasi publiku i do dhe i kërkon në çdo koncert.

Miss Shqiperia 2008 Almeda Abazi

February 15, 2009

Almeda Abazi ende nuk di ta thote se sa gje e bukur eshte te jesh “Miss Globe International”. Mbremjen e se dieles se 19 tetorit i kane ndodhur aq shume gjera njeheresh sa e ka te veshtire ta mbledhe veten. Buzeqesh, ne dukje shpenguar, pret e percjell mesazhe e telefonata, por ama vazhdon te jete e hutuar. Nuk eshte rasti i klisheve te zakonshme ne keto raste, “nuk e prisja”. Me Almeden ka qene vertete keshtu. Edhe pse per spektatoret qe e kane ndjekur nga salla nuk ishte krejt i paparashikueshem vendimi i jurise se ketij viti te “Miss Globe International” per te zgjedhur nje vajze shqiptare me te bukuren e botes. Ishte e lexueshme simpatia e anetareve shqiptare, por edhe drejtoreve nacionale per 17 vjecaren nga Tirana. Nje “rrjedhje” e vogel informacioni pas spektaklit te Petri Bozos thoshte se ky ka qene viti i pare ne historine e “Miss Globe” kur juria ishte unanime: Shqiptarja e meritonte te ishte fituese. Per te mos folur pastaj per entuziazmin e spektatoreve te shumte te salles, i kuptueshem per faktin se per te pestin vit, kompeticioni i bukurise, i treti per nga rendesia ne bote, organizohej ne Shqiperi. Brohorima te forta “Albania” degjoheshin sa here qe Almeda kishte radhen e parakalimit mbi pasarele, e aq here sa dy prezantuesve Hygerta Sako e Piter Bros, u mberrinin ne dore zarfet me emrat e 12-es, 5-es me te mire e me pas i fitueses. U shenua keshtu hera e pare qe nje kurore e permasave te tilla mbetet ne Tirane. 18 vjet pas shume spektaklesh bukurie, nje dyzine perfaqesimesh te bukurosheve shqiptare ne evente te ndryshme nderkombetare nje shqiptare mban mbi koken kuroren e “Miss Globe International”. I perket Almeda Abazit, 175 cm e gjate, floke te gjate ngjyre geshtenje (100% natyrale), sy kafe. Eshte nje vajze e bukur, qe ka prekur nje enderr dhe eshte gati te rende pas nje tjetre.

Ne fakt, po ta marresh per nga radha, kjo eshte e treta kurore per Almeden. Te paren e ka fituar fundvitin e shkuar ne “Miss Tirana 2007″, te dyten, jo me larg se ne qershor te “Miss Shqiperia 2008″. E treta eshte ajo e madhja e te 19 tetorit qe e fitoi ne spektaklin e organizuar ne Pallatin e Sportit “Asllan Rusi”.

“E kush do ta mendonte. Kur filloi konkursi isha gati te vija bast qe nuk do te arrija as ne pese me te mirat”, thote bukuroshja. Konkuronte me 36 vajza te tjera, te ardhura nga te pese kontinentet e Globit. Secila bukuri e karakter me vete. Per Almeden, nje rivalitet mjaftueshem i forte, qe secila te ishte nje kandidate e mundshme. Nuk bindej as nga njerezit e shumte qe e rrethonin e ate nate, te cilet ishin gati ta vinin ate bast qe thoshte Almeda, jo vetem per pese me te mirat, por, pse jo, edhe per kuroren. Do te kishte qene ndryshe mbase sikur gjate javeve te turit neper Shqiperine Juglindore dhe minikonkurseve te organizuara ne Permet e Pogradec, Almeda te kishte fituar titullin “Miss Talenti” per te cilin kishte konkuruar ne qytetin liqenor. Kercimin e ka hobi dhe eshte shume e zonja ne belly dance, - kujtim nga vitet kur jetonte ne Stamboll se bashku me familjen. Ishte kandidate e forte gjate atij turi, por trofene e me te talentuares ia mori bukuroshja armene Inessa Tadevosyan. Nje tjeter prove qe ne “Miss Globe” do ta kishte shume me te veshtire se ne konkursin kombetar te bukurise qershorin e ketij viti. Aq sa duhet e forte qe Almeda te mos goxonte ta shqiptonte endrren e saj te madhe. Por nxeneseja e vitit te trete ne shkollen “Vellezerit Kajtazi” nuk e dinte se nderkohe e kishte fituar simpatine e drejtoreve nacionale qe kishin ndjekur turin e vajzave. Fliste kater gjuhe te huaja, dallohej per bukurine, por edhe tipin e permbajtur e fjalepake, nje nga ato qe nuk takohen rendom. Kjo e justifikon voten e tyre ne shumice per Almeden naten e spektaklit te “Miss Globe”. Dhe jo vetem. Ne nje mendje me ta qene edhe anetaret shqiptare te jurise. Duket normale qe ata te votonin per vajzen e vendit te tyre, por eksperienca thote qe jo gjithmone ka qene keshtu. Asnjehere madje. Qarkulloi si lajm menjehere pas spektaklit: Nder shqiptaret qe ishin zgjedhur nga producenti Petri Bozo per ne juri sivjet ishin Arta Dade, Rajmonda Bulku, Arian Cani, Hervin Culi, Halim Kosova etj., dhe nga te gjithe vetem njeri ka votuar kundra. Te tjeret, pwrfshirw (ccuditwrisht) edhe “Miss Globe 2007″, brazilianen Helen Cristina da Silva, bashkuan votat me nje pjese te mire te drejtoreve nacionale per te dhene ne fund ate verdikt qe nuk kishte ndodhur kurre me pare ne Tirane.

“Eshte kaq e cuditshme. Ditet pas spektaklit po rrjedhin kaq shpejt sa akoma nuk e kam marre veten. Me duket kaq e pabesueshme, sa nuk di ta gjykoj gjendjen ne te cilen jam. Ende nuk di ta them sa gje e bukur eshte te mbash mbi supe fashen e me te bukures se Globit”, thote Almeda. Eshte nje nga ato 17-vjecare qe kudo ndiqet nga e ema. Ka qene ajo njeriu qe e ka shtyre per se pari ta provonte ne “Miss Tirana 2007″, ne nje kohe kur ne planet e Almedes konkurset e bukurise as qe dukeshin ne horizont. Tani, mamaja eshte kudo pas saj, e ndjek kur jep intervista, kur pozon para aparatit, kur takohet me te panjohur. Ne festen e organizuar pas konkursit te bukurise Almeda i prezantoi adhuruesit e saj, - qe gjate gjithe kohes e mbajten te rrethuar per nje foto kujtim me te, - me te motren, Ilden. Eshte tre vjet me e vogel se Almeda, por ngjajne aq shume, si nga fytyra e fiziku, sa kushdo mund te betohej se edhe Ilda ne te ardhmen mund ta ndjeke shembullin e se motres. “Jane gjithmone me mua dhe nuk ka sesi te ndodhe ndryshe, sepse familja eshte mbeshtetja ime me e madhe. Pa ata nuk do te kisha arritur asgje”. Per hir te atyre tre kurorva e qe mban Almeda sot, edhe ata kane rene dakort te ndryshojne te gjithe itinerarin e familjes Abazi. Sipas planeve ata duhej te ishin rikthyer me kohe ne Stamboll, ku kane jetuar per kater vjet. Prinderit e bukuroshes kane ngritur atje nje biznes udhetimesh turistike, por tani qe bija e tyre mban kaq shume tituj, kane ndryshuar mendje: Do te vendosen ketu pergjithmone. Me punet mund te merren edhe duke udhetuar shpesh drejt Turqise. E rendesishme eshte qe Almeda te mos i humbase shanset qe do te sjellin kurorat. Sa per fillim e ka nje burse studimesh “Nuk e di se si do te rrjedhin gjerat, por nuk do t’i them “jo”, botes se spektaklit. Endrra ime me e madhe, ajo qe ruaj ne sirtar qe kur kam qene femije ka qene tapeti i kuq”, thote Almeda”. “Kam filluar ta prek kete enderr, “Miss Globe” eshte i tille. Por dua akoma me shume. Dua Ameriken”. Ka filluar me kohe t’i ndjeje ndryshimet qe i fal nje kurore. Nga koha kur u kthye ne Shqiperi, rreth nje vit me pare, Almeda ishte nje vajze e zakonshme kryeqyteti, qe studionte ne nje shkolle private dhe kerkonte te arrinte rezultate te larta, vishej thjeshte me atlete dhe xhinse dhe jetes publike i rrinte sa me larg te mundej. Tani metamorfoza ka ndodhur jo vetem brenda garderobes, por edhe ne krejt jeten e saj. Ka filluar t’ia ndjeje lezetin edhe ketij stili te ri te jetuari. Muajt e fundit i kane mjaftuar te shnderrohet ne nje vajze te lirshme, qe takat e larta dhe veshjet chic nuk i ka me problem. Pozon lirshem edhe para aparatit fotografik, sikur te kishte vite qe ben modelen. Aktualisht u ka hapur dyert edhe ofertave per t’u kthyer ne imazhin i ndonje kompanie te madhe. Do te pranoje ndonje te tille pasi te kete peshuar mire nese eshte e pershtatshme per personazhin qe perfaqeson apo jo. Mund te shfaqet shume shpejt edhe ne rolin e prezantueses ne spektaklet e sezonit te ardhshem televiziv. E ka bere nje here kete lloj pune ne koncertin “Zjarri i Anadollit” dhe nuk e pengon asgje ta provoje edhe nje here te dyte. Sepse tani jeta e Almeda Abazit perfundimisht ka bere nje kthese te forte.

Gezuar Shen Valentinin : Happy Valentines Day

February 14, 2009

Kur e diela është “E diell”

January 11, 2009

PDF Shtypni e-mail

Ngjan me një ditë të tmerrshme pune. Por tre këngëtaret e vogla të spektaklit të së dielës në drekë në Top Channel nuk kanë se si të ankohen. Madje kanë rastin e artë të karrierës së tyre: të jenë brenda ekranit, jo jashtë tij duke bërë zapping me pult në dorë

Foto: Blerta Kambo

E diel… (në përgjithësi)

9.30. Zgjimi. Një ritual që mund të zgjasë më shumë se një orë.

10.30 (a diçka më shumë). Të ngrihesh apo të mos ngrihesh nga krevati? Kjo është çështja! Sepse në një ditë pushimi si kjo, vogëlsira të tilla shndërrohen në çështje të mëdha. Se mos është ndonjë punë tjetër për t’u bërë! Më në fund është e diel!

E Diell…

07.00 (fiks). Zgjimi.

07.05. Në këmbë. Një minutë më shumë bëhet një vonesë e madhe.

07. 30. Në tryezën e bukës (ku konsumohet një mëngjes i shpejtë).

08.00. Shpejt! Shpejt! Duhen përgatitur këngët.

10.00. Me vrap para dyerve të Top Channel-it.

10.30. Gati për prova. Nesër është e Diell.

Nëse për disa e diela është ditë pushimi, për të tjerë është një e Diell pune. Nis herët në mëngjes e përfundon vonë në darkë. Asnjë nga stafi i së Diellës nuk ankohet ama. Fundja, për ta është një ditë e zakonshme pune, që ka rastisur të jetë e diel. Nuk ankohen as tre protagonistet më të reja: Kejsi Tola, Dorina Garuci, Dorina Xërxa. Ngrihen që herët në mëngjes, përgatisin këngët që iu janë caktuar nga maestro Gjoni, vijnë me një frymë para dyerve të Top Channel-it për prova, për grimin, për veshjen. Të dielën këndojnë live gjatë një spektakli që ndiqet nga mijëra shqiptarë e që zgjat jo pak, por plot 6 orë.

Për fat të keq, e diela e tyre nuk mbaron këtu. Ka një raund të dytë punësh të bëra me një frymë. Kthehen në shtëpi, konsumojnë një darkë të shpejtë, ia mbathin në dhomën e tyre, studiojnë deri në orët e vona të natës, sepse të nesërmen i pret një ditë tjetër e ngarkuar me mësime. Asnjëra nuk ankohet. Shqetësimin e vetëm duhet ta kenë këngëtarë të tjerë, që të dielën e kalojnë me pult në dorë e frikësohen se ndoshta kështu ka për t’i zënë edhe pleqëria. E nëse te “E Diell” do të ketë prurje të tilla këngëtarësh të talentuar, më të vjetrit, në mos kanë për të dalë në pension shumë herët, kanë për të mbetur shpejt pa punë.

Tre adoleshente në garë

Për tre ish-etheistet në fakt kjo mund të duket një ëndërr e bukur: një vit më parë ishin askushi, kurse tani imazhi i tyre është i pranishëm të dielave në drekë në shtëpitë e gjithë shqiptarëve. “Por unë kam qenë që më parë e njohur”, bën një përjashtim Dorina Garuci, 15-vjeçarja nga Shkodra, duke kujtuar se 5 vjet më parë ajo ka qenë pikërisht “Talenti 10-vjeçar nga Shkodra, që fitoi edicionin e parë të Gjeniut të Vogël”. E nëse publiku e mban mend fituesen e Gjeniut, me siguri ka harruar një fakt interesant. Në të njëjtin vit, një prej 10 finalisteve te “Gjeniu i Vogël” quhej Kejsi Tola, e cila në fakt doli fituese e Edicionit të fundit të Etheve. Dy mikeshat-rivale duket sikur kanë ndjekur njëra-tjetrën në një garë pa fund kënge. Ashtu siç ndodh në një garë me makina, ku xhiroja e finishit do akoma kohë të vijë. Sepse nëse Dorina fitoi “Gjeniun e Vogël”, Kejsi Tola 5 vite më vonë fitoi Ethet.

Suksesin dhe rëndësinë e Etheve e kuptuan shpejt edhe shqiptarët e Kosovës, të cilët vit pas viti, shtuan radhët e konkurrentëve. Dorina Xërxa do të bëhej njëra prej tyre. “Por nuk hyra me mendimin thjesht për të qenë pjesë e garës. Sepse prej kohësh këndoja në klube live në Kosovë dhe e dija që talenti nuk më mungonte. Hyra e sigurt dhe me vetëbesim, pavarësisht se ka qenë një vendim i marrë në momentin e fundit. Atë ditë Ethet kishin mbërritur në Fushë-Kosovë, shumë pranë qytetit të Gjakovës, ku unë jetoja me familjen. Kështu konkurrova dhe përfundova në finale”, thotë Dorina Xërxa, 18 vjeç, e cila, pasi mbërrin në Tiranë, vendos të mos largohet më prej këtij qyteti. Mori një apartament me qira në një qytet të madh e deri pak kohësh fare të panjohur. “Në fillim më mungonte shoqëria, familja”, thotë gjakovarja që është motër e vetme mes dy vëllezërish.

Rrokerja ka edhe një grup muzikor të vetin. “Luajmë muzikë rrok, sigurisht që luajmë rrok”, përsërit për të rikonfirmuar orientimin drejt muzikës rrok. Tendencat drejt kësaj rryme i manifeston edhe nëpërmjet veshjes. Vishet gjithmonë me të zeza, përdor një laps të zi për të konturuar fort sytë. E adhuron këtë lloj muzike aq sa, megjithë impenjimet e shumta me shkollën dhe spektaklin “E Diell”, fundjava e zë gjithmonë duke kënduar live bashkë me grupin në klube nate në Tiranë. Sepse ofertat kanë qenë vërtet joshëse.

Por edhe dy këngëtaret e tjera kanë pasur oferta të ngjashme. Ethet në fakt, kanë shërbyer si një trampolinë për të promovuar shumë këngëtarë të rinj, si Kejsi Tola dhe Dorina Garuci.

Dy rivalet e vjetra vërtet që nuk kanë krijuar ndonjë grup e as e kanë ende pavarësinë e Dorina Xërxës, por kanë pasur fatin që brenda pak muajsh të shndërrohen në këngëtaret më të kërkuara të tregut muzikor: klubeve të natës e spektakleve të mëdha televizive, siç është edhe “E Diell”. Kanë fatin që e ëndërrojnë shumë këngëtarë, edhe ata me më shumë vite eksperiencë. Madje, kanë edhe luksin e refuzimit. “Kam pasur oferta për të kënduar në koncerte të ndryshme që janë organizuar në Shkodër. Disa i kam pranuar, të tjera jo. Për mua shkolla ka më shumë rëndësi”, tregon Dorina Garuci. 15-vjeçarja është nxënëse e shkollës “Prenk Jakova” në Shkodër, ku studion për violinë. “Edhe të ardhmen nuk e shoh të shkëputur nga ky instrument muzikor, po aq sa dua ta shoh të lidhur me këngën”.

Në pushtim të ekranit

Në Tiranë, ofertat për këngëtarët janë më shumë të një lloji tjetër. Për aq kohë sa janë në lulëzim të plotë klubet e natës ku luhet muzikë live, Kejsi, ofertat më të mëdha i ka pasur nga ambiente të tilla. E nëse për një këngëtar tjetër oferta të tilla do të ngjallnin zili të madhe, Kejsi i ka refuzuar të gjitha, pa u menduar gjatë. “I kam refuzuar të gjitha. Nuk më interesojnë”, thotë 16-vjeçarja, nxënëse e liceut artistik “Jordan Misja” në Tiranë. “Studioj në degën e kantos. Studioj sidomos për të kënduar muzikë klasike, që është një zhanër shumë i vështirë”. Për shkak të shkallës së madhe të vështirësisë që kërkon kapërcimi nga muzika klasike në muzikën e lehtë, talente si ajo konsiderohen të rrallë, siç janë vlerësuar më parë Jonida Maliqi apo Mariza Ikonomi.

Por Kejsi nuk preferon të krahasohet as me njërën, as me tjetrën. Nuk dëshiron të imitojë as këngëtare të mëdha, si Whitney Houston, Mariah Carey, Leona Lewis, Barbara Streisand etj., etj. Mjaftohet të këndojë këngët e tyre, ashtu si edhe dy mikeshat e saj.

Tre këngëtaret sjellin performanca individuale të këngëve të njohura, interpretime, të cilat Adi Krasta te “E Diell” i ka quajtur “Të shkëlqyera”.

E nëse vajzat vazhdojnë të shkëlqejnë siç kanë bërë deri më sot, ka shumë gjasa të spostojnë nga ekrani shumë këngëtarë më të vjetër, madje edhe nga ata që nuk e kanë mbushur ende moshën për pension.

Loja filloi. Prisni baluket!

January 11, 2009

PDF Shtypni e-mail

Mënyra më e thjeshtë dhe e shpejtë për të ndryshuar look: të presësh baluket! Me intervale të rregullta, kthehet moda e prerjes së flokëve mbi sy. Mjafton që një nga vajzat VIP të fillojë lojën

Në Hollivud baluket duken të shumëllojshme, nga të gjitha tipet: të shkurtra, të gjata, voluminoze, të lehta, të pakrehura. Por nuk mbeten pas as personazhet shqiptare. Që te Christina Aguilera e Paris Hilton e deri tek vogëlushja Suri; që nga Enada At’Nikolla, te Xhemi e Manjola Nallbani.

Frymëzuar nga Christina Aguilera

Në ndarjen e çmimeve “MTV Video Music Awards” u shfaq me modelin e ri të flokëve me baluke të prera mbi sy. Dhe kaq u desh. Fotot e saj filluan të përdoren për të ilustruar çdo këshillë të stilistëve të flokëve, që këshillojnë për këtë stinë baluket e prera.

E ëmbël si Enada

Pas stilit alla Mireille Mathieu, ja ku vjen modeli tjetër nga stilistja Enada At’Nikolla. Një kapje e lehtë mbrapa dhe një fryrje që u jep flokëve më shumë volum… dhe të gjitha baluket e rëna mbi sy. Si gjithmonë, në ngjyrë platini.

Baluket në pah

Si Jennifer Love Hewitt, që ka zgjedhur një model “stil i pakrehur”. Ka kapur në mënyrë të çrregullt gjithë pjesën tjetër të flokëve dhe ka lënë që tiparet e saj të rrethohen nga balukja që i mbulon gjithë pjesën e ballit. Duket vërtet e ëmbël.

Ju prezantojmë Xhemin

Kësaj radhe me disa fije të holla balukesh. Menjëherë pas shfaqjes si prezantuese në krah të Adi Krastës në “E diell”, pas një mungese të gjatë në skenë, ja ku rikthehet Xhemi, bashkë me modelin të ri të flokëve të saj.

Edhe Paris Hilton ëmbëlsohet

E tregojnë më të këndshme baluket e krehura dhe flokët e avullta që i bien mbi supe. Paris Hilton është si gjithmonë në kërkim në tendencave të reja, ndaj sa ka rënë në gjurmë të njërës, nuk ka vonuar ta eksperimentojë.

Përgjithmonë Manjola

Ajo është ndër të vetmet këngëtare, e cila përveç një herë që ndryshoi ngjyrën e flokëve nga e verdhë në gështenjë, ka mbajtur për vite të tëra të njëjtin model flokësh. Të gjata dhe me baluke të krehura. Ndaj edhe kjo tendencë e re e gjen sërish in.

Fashioniste si Suri

Me siguri që e vogla e çiftit Tom Cruise dhe Katie Holmes, kur të rritet, do bëhet një nga vajzat më me shije të Hollivudit. Madje është që tani. E veshur sipas modës, me firmat më të njohura. Revistat më të famshme të botës e kanë lakuar shpesh si bebin e veshur më bukur. Ja ku duket edhe me baluket e prera sipas tendencës më të fundit.

Nuancat e Rezartës

A nuk duket sikur i ka shkurtuar flokët Rezarta Skifteri? Në fakt jo. Është thjesht ideja që të jep kapja e flokëve nga pas dhe baluket e krehura mbi sy, që kësaj radhe Rezi u ka dhënë, përveçse një ngjyrë të verdhë, edhe disa nuanca të ëmbla jeshile.

Ju sfidoj të gjithëve

January 11, 2009

PDF Shtypni e-mail

Bionde si kukulla dhe ish-mise me këmbët kilometrike. Prezantuese të vjetra dhe ato që sapo vënë këmbë në televizione. “Siç i kam prezantuar unë ato programe, nuk do ta bënte askush tjetër”, tregon Arbana Osmani në një rrëfim aspak modest. Ama të përligjur: e kush do ishte me këmbë në tokë nëse do pushtonte ekranin më të lakmuar në vend?!

Klaudeta Skënderasi

Foto: Geljant Kaleci

Veshje: Chic Studio

Takimi me të nuk është edhe aq i thjeshtë. Jo sepse Arbana është një vajzë e pasjellshme apo më keq akoma sepse i pëlqen të bëjë të rëndësishmen, si shumica e personazheve të njohur, por sepse e ka thuajse të pamundur të gjejë një xhep kohë për të na takuar. Emisioni në radio, provat për “Super Model”, pastaj provat për “E diell”, pastaj një reklamë, pastaj… Është gjatë gjithë kohës në lëvizje. Bashkë me “Big Brother 2”, që do të fillojë së shpejti, të gjithë spektaklet më të rëndësishëm në “Top Channel” janë në duart e Arbanës. Mos Top-i është në krizë me prezantueset, që i paskan besuar asaj projektet më të mëdha?! Apo Arbana qenka kaq e pazëvendësueshme?! Quajeni si të doni, përfundimi ngelet po ai: Arbana Osmani ka pushtuar një nga ekranet më të mëdhenj televizivë dhe i ka sfiduar të gjithë, sidomos ata që nuk kanë besuar kurrë se ajo vajza imcake që s’ta mbushte syrin do të bëhej një ditë një nga prezantueset më të fuqishme, që do t’u rrëmbente kolegeve të saj të gjitha skenat e spektakleve më të reja që kanë thithur audiencën më të madhe e do të thyente ca rregulla të pashkruara, sipas të cilave harroje se mund të bëhesh prezantuese pa qenë së paku një e tetëdhjetë e pa pasur ca forma trupore të hatashme. Ajo nuk ka as njërën e as tjetrën. As këmbët kilometrike, as buzët mishtore, as flokët e verdhë e as sytë e kaltër. Ia ka dalë mbanë edhe pa të gjitha këto. Edhe pse përvoja ka treguar krejt të kundërtën: se pa ato format trupore, më mirë zgjidh një profesion tjetër, edhe pse mund të jesh e shkathët, edhe pse mund të flasësh rrjedhshëm, edhe pse mund të kesh përvojë radiofonike të gjatë… Kamera është tjetër gjë. Të do të bukur. A nuk ishte edhe Alketa Vejsiu një prezantuese shumë e mirë? A nuk kishte përvojën disavjeçare në radio dhe ishte kthyer në imazhin e “Top Albania”-s? Ama dalja në ekran (me gjithë mbështetjen e pakursyer të Vera Grabockës) e detyroi të kalonte më parë nga kirurgu estetik, të limonte kurrizin e hundës, të bëhej bionde e më pas t’ia niste një karriere për së mbari. Ekzaktësisht nga e njëjta studio radiofonike ka dalë edhe Arbana Osmani, duke kaluar nëpër të njëjtat emisione e duke u njohur së pari  për zërin (që tani e përdor në disa reklama) e më pas duke u shfaqur pak nga pak në ekran, fillimisht me emisionin “Select” e më pas me të gjitha edicionet e “Top Fest”-it. Ashtu siç qe, pa u përpjekur të dukej ndryshe nga ç’ishte. E duket se një gjë të tillë nuk ka ndër mend ta bëjë as tani. As të ndryshojë vazhdimisht ngjyrën e flokëve, as të fryjë buzët e as të bëjë ndonjë ndryshim tjetër, qoftë edhe të vockël fare.

Pse?

Sepse mua më pëlqen vetja, sepse kështu me duan njerëzit e mi më të dashur, sepse e ndiej se kështu më duan edhe ata që nuk i njoh. Pastaj ca komplekse nuk i njoh fare. Për mua ka rëndësi vetëm kjo: që autorët e programeve më kanë besuar disa nga spektaklet më të rëndësishme dhe mendoj se ua kam shpërblyer besimin.

Nuk të ka shkuar ndonjëherë ndër mend të ndryshosh?

Jo, asnjëherë, dhe as besoj se do më shkojë ndonjëherë. Unë nuk besoj se ekrani do njerëz të ndërtuar. Ekrani do njerëz natyralë e mbi të gjitha të lexuar e të aftë.

Po të tjerët ta kanë këshilluar ndryshimin?

Më ka ndodhur shpesh të më propozojnë një ndërhyrje që do të m’i bënte buzët më të plota apo gjëra të tjera, por nuk kam pranuar. Ndihem kaq mirë kështu dhe pa gjatësinë 1.80, edhe pa format perfekte trupore. Pa pasur asnjërën prej tyre, kam arritur atë që kam dashur gjithmonë. Megjithatë kjo nuk do të thotë se nuk kujdesem për veten.

Si kujdesesh?

Për shembull bëj palestër. Edhe pse jo shumë e rregullt, përpiqem që të shkoj të paktën dy herë në javë. Bëj kujdes me ushqimin.

Që do të thotë?

Që do të thotë sa më shumë ushqime të shëndetshme të tipit: sallatë, supë, rizoto, që zakonisht më pëlqen që t’i gatuaj edhe vetë, dhe u rri larg fast food-eve. E shkel ndonjëherë me verën, po…

Po qendrat estetike i frekuenton?

Ah, ato jo. Mërzitem shpejt dhe nuk kam nerva të rri me orë të tëra duke humbur kohën me gjëra të kota. Edhe thonjtë i lyej vetë në shtëpi.

Po për sa i përket veshjes?

Kam fatin e mirë që shoqja ime e ngushtë Rovena është drejtore artistike e “Top Channel”-it. Është ajo që kujdeset për veshjen time të skenës apo që më kujton të lyej flokët se më ka dalë rrënja duke më njohur mirë e duke e ditur se pas detajeve të tilla unë nuk jam shumë e vëmendshme.

Pa qenë vajza e pispillosur e bukuroshe, por me shumë këmbëngulje e aty këtu edhe me kokëfortësi (që e karakterizon deri edhe tek gjërat e vogla, kur kërkon që të dalë gjithmonë e saja), ia ka dalë mbanë të jetë një nga prezantueset më të mira edhe duke thyer ca ligje femërore e bukurie e duket se nuk gënjen aspak kur thotë se ca komplekse që shumë femra i kanë në gen, Arbana as që i njeh fare. Ndryshe si mund të ngjitej në skenë e të prezantonte një konkurs mirëfilli bukurie si “Super Model of the World” e t’u qëndronte përballë ca vajzave bukuroshe e të gjata duke mos u ndier aspak inferiore?! Nuk është ndier asnjë çikë. Ajo ka dashur spektaklin dhe kaq i ka mjaftuar. Për të kjo është shumë më e rëndësishme sesa një palë këmbë të gjata. Kështu ka funksionuar që në fillim. Një emision në radio, pastaj një në televizion, pastaj edhe një tjetër, edhe një tjetër… Pa pasur asgjë të shtruar para këmbëve përveç durimit dhe një besimi për t’u admiruar, të cilin e ka pasur që në fillim fare, kur ende 17 vjeç, synonte ekranin duke kaluar më parë nga studiot e Top Albania Radios. Kjo e Arbanës nuk është një histori përrallash e as ndonjë finale mes fishekzjarrëve, si ajo e shumicës së vajzave të ekranit që gdhihen askush e ngrysen dikush, thjesht sepse fati u ka prirë për të takuar njerëzit e duhur, sepse janë shfaqur në spektaklet e duhura apo akoma më thjesht sepse janë shumë të bukura. Kjo është një histori tjetër, e një vajze të vogël, fare të vogël, që pa pikë droje u shfaq në studiot e radios më të madhe me një synim të qartë në kokën e saj: do të bëhej prezantuese televizive dhe për t’ia arritur kishte gjithë durimin e botës, për të pritur e për të bërë gjëra fare të vogla, për të ardhur pastaj pas shumë kohësh tek ato të mëdhatë.

Kush të ka ndihmuar për t’u bërë prezantuese?

Askush. Aq më pak prindërit e mi, që s’kanë pasur kurrfarë lidhje me radion apo televizionin. Gjithçka e kam arritur vetë.

Si?

Po ja, fillimisht trokita në derën e “Top Albania Radio”-s dhe kërkova që të punësohesha aty si prezantuese e ndonjë emisioni. Dija vetëm kaq që doja të punoja aty. Kisha me vete pasionin dhe guximin për t’i thënë gjërat ashtu siç më vinte.

Çfarë gjërash?

Gjëra që mund të thotë një vajzë e vogël. Për shembull, kur kam hyrë për herë të parë në studio, kam thënë: kjo perdja s’më pëlqen fare. As Alketa s’më pëlqen. Në fakt mua as radioja nuk më tërhiqte siç më tërhiqte televizioni.

Por këtë nuk e the, apo jo?

Jo, sepse radioja do të më ndihmonte për të arritur televizionin dhe për t’u bërë prezantuese televizive. Sepse e kisha ndarë mendjen qëkur bëja spektaklet nëpër shkallët e pallatit, të cilat i organizoja vetë, i prezantoja vetë dhe i fitoja po vetë, se një ditë do arrija të bëhesha prezantuese prej vërteti.

Po këtë ëndërr mund ta kenë me mijëra vajza të vogla që bëjnë spektakle me shoqet nëpër shkallët e pallatit…

E vërtetë, por për mua ishte një plan që unë kisha vendosur ta realizoja me çdo kusht, sepse e ndieja që isha e aftë, nuk kisha pikën e drojës t’i dilja kamerës përpara. Por para se të ndodhte kjo, më duhej në fillim radioja, që do të më ndihmonte për të arritur aty ku doja. Si fillim nisa të prezantoja hit paradat e këngëve e më pas m’u besua “Goodmorning Albania”.

Tani që kanë kaluar dhjetë vjet Arbana do t’i bënte symbyllur ato emisionet e dikurshme. Ama atëherë gjërat nuk ishin aspak siç janë tani. Duhej të kapej me thonj pas asaj që kishte arritur. Kishte futur këmbët në radion më të madhe e nuk do të hiqte dorë për asnjë arsye në botë. E për të mos hequr dorë nga aventura që sapo kishte filluar, por edhe të mbante fort të tjera gjëra që kishte arritur (prindërit do të alarmoheshin e do të  ndërhynin menjëherë që ajo të hiqte dorë nëse vajza e tyre, për hir të pasionit të saj, do të binte qoftë edhe fare pak nga mesatarja e notave), i duhej të bënte jo pak sakrifica, të cilave do nuk do t’u trembej edhe po t’ua niste nga e para. Të zgjohej shumë herët në mëngjes, të bënte gjithë atë rrugë më këmbë, nga shtëpia e saj deri te studiot e radios me vëllanë për dore, pastaj me vrap të përpiqej të kapte orën e parë të mësimit.

E megjithatë dikush ka besuar tek ty.

Po, sigurisht. Pa besimin e Bojken Lakos, unë nuk do isha këtu ku jam. Dhe jo vetëm të tij. Jeta është treguar shumë bujare me mua. Përveç Bojkenit, dy njerëz që kanë besuar gjithmonë tek unë dhe që më frymëzojnë vazhdimisht janë Rovena (kostumografia dhe mikesha ime më e mirë) dhe i dashuri im. E megjithatë, kur e mendoj shpesh, më vjen çudi se si Bojkeni besoi tek unë.

Kishte ndonjë arsye për të mos besuar tek ti?

Unë isha një çerre që nuk dija të artikuloja mirë, e veshur keq dhe mendoja se arma më e fuqishme që kisha ishin gjuhët e huaja që dija. Në atë kohë as unë nuk do t’i kisha besuar vetes.

Po tani?

Tani gjërat janë krejt ndryshe. Kam përvojën e shumë viteve dhe një listë programesh të realizuara jo vetëm si prezantuese. Sepse kam kërkuar gjithmonë të jem në brendësi të programit që kam prezantuar dhe nuk kam qenë asnjëherë një prezantuese edhe kaq. Në “Super Model” jam edhe prezantuese, edhe koordinatore; në “Top Fest” edhe prezantuese dhe as. regjisore; në “Big Brother” edhe prezantuese, edhe autore.

Mendon se ia ke zënë rrugën ndonjë prej kolegeve të tua?

Mua dhe kolegeve të mia shanset na u janë dhënë të barabarta, në mos atyre më shumë. Në “Top Fest 1” u zgjodh Evis Mula si prezantuese kryesore dhe unë si dytësore. Dhe në fund, në finale shkova unë në të gjitha edicionet. Më pas unë pak pasur në krah prezantues të tjerë të rinj shumë të aftë, por ishte figura ime që u identifikua me “Top Fest”-in dhe jo vetëm me të, por me çdo program tjetër muzikor në “Top Channel”. Po të kisha dashur t’i kisha zënë rrugën njeriu, unë nuk do isha larguar nga “Top Fest”-i, as nga “Select”-i, as nga “Top Show” muzikor, por gjithmonë kam dashur të eksperimentoj në programe të reja dhe t’u lë shansin prezantuesve të rinj të gjenerojnë ide të reja dhe forma të ndryshme prezantimi. Dhe, ma lejoni mungesën e modestisë, në atë kohë që janë bërë, askush nuk do t’i kishte prezantuar më mirë se unë asnjë nga këto programe.

Shumëkush kërkon të arrijë atë që ke arritur ti. Ka edhe nga ata që gjejnë plot mënyra për t’ia arritur qoftë edhe me ndonjë prapaskenë. Sa herë të kanë thurur intriga?

Ndoshta kjo që do them mund të duket mendjemadhësi, por më beso, nuk është ashtu aspak. E kam filluar profesionin tim që e vogël fare dhe jam rritur këtyre korridoreve. Nuk ma hedh dot njeri.

Pikërisht një e rrahur me vaj e me uthull kërkohej për t’i besuar një nga programet që do të thithte audiencën e të gjitha moshave. Arbana vetë kishte menduar se prezantues i “Big Brother” do ishte ndonjë nga më të njohurit në Shqipëri. Nuk e dinte me saktësi se kush mund të ishte, ama dinte këtë tjetrën: atë program e donte ajo dhe pikë! I kishte shprehur dëshirën drejtorit të televizionit, por iu duk e pabesueshme kur pas një periudhe jo fort të shkurtër kohe presidenti i ndjerë i “Top Channel” me një sms i uronte suksese. “Big Brother” ishte i saji. Dhe nuk ishte kurrsesi një spektakël më shumë në listën e saj. Ishte tjetër gjë. Ai program në të cilin Arbana mund të krahasohej me cilëndo nga prezantueset e të njëjtit format përtej Shqipërisë, e renditi përfundimisht si një nga prezantueset më të mira, duke “zhgënjyer” të gjithë ata që nuk kishin besuar deri më atëherë se ajo do t’ia dilte. Në fakt ia doli, dhe më së miri madje. Vetëm pak më vonë do të kuptohej se kishte fituar më shumë sesa thjesht një emër të mirë. Kishte fituar që këtej e tutje të gjitha spektaklet që po reklamoheshin fort në “Top Channel” në fillim të sezonit të ri televiziv. “Big Brother 2” ishte vulosur tashmë. Edhe “Ti vlen” do kishte pasur atë si prezantuese nëse Arbana do kishte pak më shumë kohë. Sepse ndërkohë kontrata ishte nënshkruar me “E diell”, spektaklin e së dielës. Këtu po që Arbana ka thyer një rekord që deri më tani nuk e ka bërë as edhe një prej atyre që kanë guxuar t’i qëndrojnë në krah një prezantuesi kalibri si Adi Krasta.

Po prezanton me Adi Krastën. Ç’do të thotë për ty?

Sigurisht që kjo është diçka që më pëlqen veçanërisht. Kam shumë për të mësuar prej tij.

Nuk ke frikë se mos përfundon duke bërë rolin e kukullës?

Jo. Sepse unë nuk jam kukull. Sepse Krasta nuk më trajton si të tillë. Pastaj unë nuk e kam luajtur ndonjëherë këtë rol kur kam prezantuar me partnerë në skenë.

Këtë e kemi vënë re të gjithë, por Krasta është Krasta, showman-i që i ka kthyer

automatikisht në kukulla të gjitha vajzat me të cilat është gjendur në skenë dhe që

janë zgjedhur enkas të tilla: thjesht të bukura. Ja që edhe në krah të tij Arbana ia

ka dalë. Këtu një batutë e atje një ironi për veten, këtu pak shaka aty një intervistë

të realizuar, dhe ja ku na i ka mbushur mendjen të gjithëve. Thjesht duke dalë në skenë, duke bërë atë që di të bëjë më mirë. Pa ndjekur asnjë model e pa shfrytëzuar as edhe njëherë të vetme jetën e saj private nëpër faqet rozë të shtypit për të qenë pak më shumë e lakuar e pak më shumë e njohur. Sepse askush nuk mund të thotë se Arbana është konsumuar nëpër revista thashethemesh e as ndonjë nga kolegët tanë nuk mund të thotë se ka marrë ndonjë telefonatë prej saj të tipit: unë tani po pi kafe me të dashurin tim, ju më fotografoni! Të rrallë janë ata që dinë diçka për jetën e saj private.

Pse kaq e fshehur?

Sepse jeta ime është jeta ime – nuk më ka pëlqyer për asnjë moment ta bëj publike, sidomos për hir të njerëzve të mi të dashur.

Është e vërtetë që je e martuar?

Kjo nuk ka kurrfarë rëndësie. Unë jam e dashuruar. Unë bashkëjetoj që prej 7 vjetësh me të dashurin tim.

Bashkëjetesa është tjetër gjë dhe martesa është tjetër gjë.

Në fakt për mua nuk kanë asnjë dallim njëra nga tjetra.

E megjithatë asnjëherë nuk e ke bërë publike lidhjen tënde e as partnerin tënd. Pse?

Së pari, sepse dua të mbaj çdo gjë timen larg syve kureshtarë dhe së dyti, sepse unë respektoj të drejtën e tij për privatësi. Unë nuk jam një personazh që dal në ekran me qëllimin për t’u bërë e famshme në këmbim të jetën sime private. Nuk e kam bërë dhe nuk besoj se do ta bëj ndonjëherë. Të njohur më bën thjesht puna ime. Çdo gjë tjetër që kalon përtej kësaj do të ngelet thjesht çështje personale.

Ja pra, kjo është Arbana!

Zonjat e politikës duan gri

December 2, 2008

Nuk është as sportive si e kaltra, as e ëmbël si roza. As chic si e zeza, as e pafajshme si e bardha. Është gri. Një e ndërmjetme që zonjat e politikës e zgjedhin me shumë dëshirë në të gjitha rastet kur nuk duan të jenë as shumë sportive, as shumë të ëmbla, as shumë chic, as shumë të pafajshme… por thjesht elegante

Jozefina bëhet e ëmbël

Ndodh kaq rrallë ta shohësh jashtë xhaketave serioze zonjën e Parlamentit, Jozefina Topalli. Aq më rrallë ndodh ta shohësh me fustane të tillë: pa mëngë, të derdhur, me prerje klasike. Ja që kur gjendet jashtë sallës së parlamentit e kur zhvishet nga hija e rëndë e kryetares, Jozefina mund të duket edhe kështu: e ëmbël. Kësaj radhe “fajtori” është fustani gri me pika, stiluar nga Mirela Nurçe.

Lajla pa lajle-lule

Një kostum me shkëlqim, me dizajn imitim lëkure pitoni dhe këpucë të po së njëjtës ngjyrë. Vetëm çanta ngjyrë bezhë del jashtë kornizës së ngjyrës gri. Por deputetja Lajla Përnaska shquhet për natyrën e saj fashioniste. Ndaj e di mirë se look-u “total grey” nuk këshillohet nga ekspertët e modës. Nëse kostumin e ka të detyruar, me detajet mund të luajë sa të dojë.

E vrenjtura Arta

Me siguri që nuk e ka fajin kostumi gri me kuadrate që e ka vrenjtur në fytyrë deputeten socialiste Arta Dade. Sidomos kur bëhet fjalë për ngjyrën që ajo preferon më shpesh për veshjet e saj zyrtare. E megjithatë, nëse kostumi do ishte rozë, për shembull, Arta me siguri që nuk do dukej kaq e zymtë.

Ca doza sportive për Valentinën

Larg kostumeve, fundit dhe xhaketës së kopsitur. Me një hije më sportive dhe të lirshme, Valentina Leskaj kapërcen derën e selisë rozë për të dalë në një konferencë për shtyp, e sigurt se ajo që do duket në ekranet e TV-ve do jetë vetëm xhaketa serioze gri. Por ja që fotografitë larg foltores nuk mund t’i shmangë dhe ja ku e keni look-un e saj të plotë.

Me pak gri dhe je OK…

…do ishte një formë këshille nga ministrja e Integrimit Majlinda Bregu. Nëse do ishte vetëm për fustani e zi që ndjek linjat e turpit dhe këpucët e zeza, Majlinda do dukej sikur ishte nisur për një koktej. Por ajo e ka gjetur zgjidhjen: një xhaketë gri dhe pamja është në rregull. Madje jo thjesht gri. Ka edhe ca detaje të verdha, që e bëjnë akoma më të veçantë.

Kur pozon Monika

Natyra e saj çapkëne nuk të dhuron shpesh poza të tilla. Ndaj vështirë se do ta kishim kapur rastësisht me këmishën e saj gri. Por ja që Monika Kryemadhi mund të pranojë të pozojë me shumë dëshirë kur bëhet fjalë për një set fotografik. Pasi i ka dhënë më parë fytyrës dritë, në mënyrë që grija e këmishës të mos e tregojë më të zbehtë se ç’duhet.

Eranda and the City

December 2, 2008

Me siguri që sapo keni parë në kinema filmin që ka pushtuar botën “Sex and the City”, me katër vajzat e famshme që kushedi se sa herë keni ëndërruar t’u zini vendin.

Ne po ju propozojmë të pestën: quhet Eranda Libohova. Shijon një jetë prej beqareje, ka një shtëpi të vetën dhe një dhomë-gardërobë, i pëlqen të bëjë shopping, të bëjë thashetheme me shoqet dhe ëndërron fustanin ekstravagant të nusërisë ngjyrë panna, por që do ta ndërronte edhe me një kostum të bardhë fare të thjeshtë, nëse ai do t’ia kërkonte

Epo mirë. Le ta themi për një njëmijtën herë: ne jemi të gjitha njësoj! Kemi çdo mëngjes të njëjtin problem: qahemi para një dollapi të mbushur plot se s’kemi ç’të veshim. Shfletojmë të gjitha literaturat e mundshme dietetike që na bien në dorë dhe jemi përjetësisht në kërkim të linjave perfekte (që duket se janë vetëm pronë e atyre shtrigave, modeleve) dhe një kremi mrekullibërës kundër celulitit. Nuk jemi kurrë me aq fat sa të takojmë atë të famshmin princ të kaltër. Kthejmë gurin e unazës së blerë vetë para ca vitesh nga ana tjetër për të parë se sa na shkon rrethi i martesës. U zbrazim shoqeve të ngushta të gjitha eksperiencat intime (OK: seksuale), ndërkohë që ata (burrat) kujtojnë se jemi pus në këtë pikë. Në mos një herë, një herë tjetër do gjendemi patjetër të tradhtuara duke thënë: “E ç’kishte ajo tjetra më të mirë se unë?!”. Pastaj, pasi kemi mbushur dhjetëra shami me lot, ndenjur për ca ditë me grilat mbyllur pa u ngritur nga shtrati dhe mbuluar me ca korrektor rrathët e nxirë të syve, më në fund jemi gati të zbrazemi (sërish duke fshirë lotët e hundët) tek shoqet e ngushta dhe kthehemi në shtëpi me një thes me shprehje ngushëlluese të tipit: “Oh, zemër, mos u mërzit, ai nuk të meritonte”.

Kush mendon (me siguri ato “lumturisht” të martuarat) se asnjëra prej këtyre nuk është e vërtetë, është e lirë ta lërë me kaq dhe të gjejë ndonjë gjë tjetër për t’u marrë.

Ne të vdekshmet e tjera (beqare) kemi punë. Do përpiqemi t’i mbushim mendjen vetes se edhe ato vajzat e famshme që duket sikur kanë gjithçka (po e lëmë mënjanë faktin se fundja kanë shumë e shumë avantazhe të tjera), në ca pika na ngjajnë aq shumë. Si Eranda Libohova për shembull. E besoni apo jo, është as më shumë e as më pak 39 vjeç. Me siguri po mendoni se nuk duket kurrë për aq. Po sigurisht që nuk duket fare. Ka linjat e një 20-vjeçareje (të gdhendura nga ndonjë gjen estetik), lëkurë të freskët (betohet se ka provuar vetëm një herë të vetme të injektojë botox te rrudhat e syve) dhe një natyrë kaq të shpenguar e gazmore sa, pasi kalojnë pesë minutat e para të prezantimit, të duket se ke një jetë të tërë që e njeh. Të mos flasim pastaj për karrierën e saj të qëndrueshme mbi 20-vjeçare. Nuk mbahet mend qëkur e kemi parë në skenë. Qëkur ka qenë fare e vogël, një çupëlinë e imët, me flokët e krehur me pikë në mes e me fustan të bardhë me pika, teksa këndonte në krah të së motrës, Irmës. Ka ndryshuar aq shumë që atëherë. Nuk është e më dobët si dikur.

Je më mirë që kur i ke shtuar ca kile apo jo?

Po, sigurisht. Të mendosh që deri para të tridhjetave çfarë nuk kam hequr për t’u dukur paksa më e shëndoshë. E çfarë nuk sajoja!

Çfarë sajoje?

Për shembull, kur kam dalë në skenën e festivalit në 1997-ën me këngën “Kthehu për vete, për mua”, kam veshur katër palë geta poshtë që të më dukeshin këmbët më të trasha. Si përfundim, prapë të holla m’u dukën.

Dhe si ia bëre që u shëndoshe?

Pasi të gjitha tentativat shkuan dëm, me kalimin e moshës, fillova të shëndoshem vetvetiu. Aq sa tani tregohem e kujdesshme me ushqimin, pi shumë ujë, nuk ka shumë bukë, edhe pse vdes për bukë të thekur.

Po palestër bën?

Nuk jam shumë e rregullt. Kam edhe disa vegla sportive në shtëpi, por nuk kam shumë vullnet.

Po përsa i përket kujdesit për lëkurën?

Që shumë vite më parë kam vrapuar tek kremrat dhe produktet më të mira, duke hedhur poshtë idenë që ekzistonte shumë kohë më parë se sa më shumë krem të përdorësh, aq më shumë plaket lëkura.

Po plastika ose injeksionet e botox-it, e acideve, nuk të kanë joshur ndonjëherë?

Po, sigurisht që më kanë joshur. Do të doja edhe unë të kisha një hundë të vockël që rri përpjetë e të bën të dukesh shumë herë më e bukur. Ama nuk kam guxuar kurrë ta bëj e as që e kam në plan një gjë të tillë. Kështu që ka ngelur deri tek joshja dhe kaq. I vetmi ndryshim është tatuazhi në vetulla, që i ka bërë të duken më të ngritura se më parë. Sa për buzët, nuk besoj se kanë nevojë për më shumë fryrje. Them se janë mirë kështu si janë. Luaj shpesh me flokët. U ndryshoj ngjyrën, herë të zeza e herë gështenjë, vendos extension dhe provoj modele e prerje. Por jo ndonjë ndryshim të madh. Edhe pse ndodh që rri para pasqyrës dhe them “ta kisha këtë kështu e ta kisha atë ashtu”.

Po për rrudhat?

Kam përdorur para ca kohësh vetëm njëherë botox tek zona përreth syrit. Por pastaj pas gjashtë muajsh efekti përfundoi dhe duhet të shkoja përsëri ta injektoja. E lashë me kaq.

Pse?

Sepse nuk mendoj se e kam të nevojshme. Ishte më shumë për kuriozitet. Fakti që si unë, si Irma, kemi gjithmonë një lëkurë të mirë dhe trup të rregullt, që nuk i tregon vitet, ka lidhje me trashëgiminë.

Paska dhe nga ato vajza ekrani që nuk e gdhijnë gjithë ditën në palestër e në sallone bukurie. Ja që ka edhe fatlume të tilla. Siç ka edhe fatlume që kanë për vete të gjitha metrat e mundshëm katrorë të shtëpisë, e ç’shtëpie se: një vile trekatëshe si ajo që ka Eranda dhe, përveç katit të parë ku jetojnë prindërit e saj, e gjithë hapësira tjetër që prej dhjetë vjetësh është e saja. Një shtëpi si prej kukulle, me tavan dhe mobilie të drunjta, ku mbizotërojnë ngjyrat e qeta dhe që Eranda është kujdesur vetë për ta mobiluar sipas qejfit të saj. Ato më vanitozet me siguri e kanë pyetjen në majë të gjuhës dhe janë duke imagjinuar një shtëpi të gjithën për vete, ku më kryesorja e më e veçanta nga të gjitha është ajo hapësira ku strehohen rrobat, këpucët, çantat. E kemi pyetur edhe për dhomën-gardërobë. Ndodhet ngjitur me dhomën e gjumit, nuk mungon sigurisht rafti (thesari) i këpucëve, sepse Eranda është e çmendur pas tyre (nejse, kjo s’përbën lajm).

Kujt ia beson imazhin tënd?

Firma ime e preferuar është Denny Rose. Sa herë që më duhet të jem sportive, chic, elegante, i besoj vetëm kësaj marke.

Po kur del në skenë?

Kur bëhet fjalë për skenën, përveç kësaj që thashë më sipër, i kam edhe unë ca nga ato që quhen firma të mëdha.

Për shembull?

Për shembull, kam një ndarje të veçantë te gardëroba ime ku mbaj fustanet firmato, si  Cavalli, Max Mara e ndonjë tjetër. Por më shumë se sa për firma, më pëlqen të shquhem për stil të veçantë.

Të ndodh edhe ty, si shumë vajzave të tjera, që mëngjeseve të mos dish ç’të veshësh?

Po, sigurisht. Përderisa veshja për mua është shumë e rëndësishme, shpesh më zë gjumi në darkë duke menduar se ç’do vesh në mëngjes. Pastaj mëngjesi më gjen duke provuar dhjetë veshje dhe duke mos veshur asnjërën. Kur kam kohë, kuptohet.

Bën shpesh shopping?

Sa herë që më duhet të dal në skenë, sa herë që më kap dëshira për të blerë… dikur më kapte shumë shpesh, tani sikur e kam rralluar pak. Sa herë që ndërrohen stinët dhe më duhet diçka që nuk e kam. Sa herë që shoh diçka të bukur, sa herë që ndodhem jashtë Shqipërisë dhe… sa herë që jam e mërzitur.

Hë, a nuk ju thamë se edhe vajzat e njohura janë si gjithë të tjerat?! Edhe Eranda kur është e mërzitur bën pikë për pikë atë që do bënin të gjitha vajzat e botës. Mbyllet brenda në shtëpi, pi ndonjë gotë verë, rri në shtrat me orë të tëra e, pasi përpiqet mirë që të mos ua injektojë edhe shoqeve mërzitjen, më në fund nuk duron më, çohet dhe zbrazet po tek shoqet. Sepse edhe ajo sigurisht që e ka një grup shoqesh të ngushta me të cilat pi kafe, bisedon, i fton në shtëpi për ëmbëlsira apo bën shopping. E pasi kanë masakruar portofolat, ulen diku me një gotë përpara (që nuk është e thënë të jetë aperitiv me bazë “Cosmopolitan”) dhe ua nisin atyre muhabeteve të ëmbla mes mikeshave. Pastaj, pasi bëjnë ca thashetheme (ç’kuptim do kishte biseda mesh shoqesh pa bërë një çikë thashetheme), i vjen radha edhe ritit të përhershëm: “Burrat janë të gjithë njësoj”, “Si nuk më kuptoi njëherë” etj., etj., që janë argumentet më pikante e sigurisht edhe më zbavitëset për vajzat. Por në këtë pikë, të paktën me ne, Erandës nuk i pëlqen të zbrazet shumë. Nuk ka ndonjë dëshirë të madhe të rrëfehet.

Pse?

Sepse në fund të fundit jetojmë në mes të Tiranës. Sekretet është e vështirë t’i mbash. Të gjithë dinë për të gjithë. Aq më shumë kur je personazh ekrani.

Po atëherë?

Atëherë pse u dashka që unë të dal e të rrëfehem publikisht për jetën time sikur po them ndonjë hata? Nëse do kem ndonjëherë diçka të bukur për ta thënë, sigurisht që do ta them.

E megjithatë nuk është nga ato që bëjnë sikur gjithçka që kanë thënë mediat, dhe jo vetëm, kanë qenë ca thashetheme të tmerrshme. Për një vajzë 39-vjeçare, kjo do ishte e tepërt. Për tipin e shpenguar të Erandës, akoma edhe më e tepërt. Për disa nga lidhjet e saj, gazetat kanë folur gjatë. Ashtu si edhe për ndarjet.

Të ka ndodhur të të braktisin (të kuptohemi, jo në altar)?

Po, edhe ka ndodhur. Para dhjetë vjetësh i dashuri im u largua për në Amerikë për çështje pune. Aty lidhja mori fund me aq. Por më së shumti kam qenë unë ajo që kam braktisur.

Ti je posesivja apo tolerantja?

Jam pak tip i vështirë. Më pëlqen t’i bëj gjërat sipas mënyrës sime. Posesive do të thosha.

Po kur has në rezistencë?

Epo, ka plot mënyra për ta thyer një mashkull.

Do ta lije shtëpinë tënde për të jetuar nën një çati me partnerin?

Me pak vështirësi, por do ta lija, ashtu siç edhe ka ndodhur. Megjithatë, edhe pse deri vonë i kam mbushur mendjen vetes se bashkëjetesa është një zgjidhje e mirë, tani nuk mendoj më kështu.

Pse?

Sepse vërtet jeton nën një çati, por nuk ndan të njëjtat përgjegjësi, le që as që ndan përgjegjësi fare. Mjafton një sherr i vogël që ti të mbledhësh plaçkat e të ikësh. Kam arritur në përfundimin që martesa është vërtet e rëndësishme.

Do të të pëlqente të martoheshe?

Po, patjetër që do më pëlqente. Do të doja edhe unë të kisha familjen time.

E sigurisht që edhe Eranda e ka ëndërruar atë ditën e martesës, siç bëjnë në fund të fundit të gjitha vajzat pa përjashtim, herë me sy mbyllur e herë me sy hapur. “Si do t’i bëj flokët, grimin, si do jetë fustani, lulet…”.

Të ka ndodhur ndonjëherë kjo?

Po, madje kur kemi shkuar bashkë me mbesën time në një sallon nusërie për të zgjedhur fustanin e saj të martesës, ajo provonte, unë mendoja veten time.

Ia vure syrin ndonjë fustani?

Po, ishte një shumë i bukur, ngjyrë panna.

Por nëse ai do të të kërkonte që të martoheshit në një ceremoni të thjeshtë dhe ti të vishje një kostum të bardhë, duke hequr dorë nga ai fustani?

Nëse ai do preferonte kështu… në fund do bindesha.

A nuk do bindeshim në fund të gjitha?!

Një plus një baras… e famshme

October 23, 2008

Për Aida Bajraktarin, fama nuk është një rastësi fatlume. Nëse fati e sjell një herë, herët e tjera duhen bërë llogaritë mirë, që mos të të rrëshqasë nga duart. Ish-velina e edicionit të parë të “Fiks Fare”, tani në një televizion më periferik, nuk ndihet aspak në periferi të vëmendjes së publikut. Përkundrazi, rrëfen se ky rikthim pa bujë është diçka e mirëmenduar. E që do t’i shërbejë për një karrierë solide.

Edhe një ditë tjetër nga më të nxehtat e kësaj vere. Në rrugët që përvëlojnë nga zhegu, askush nuk guxon të dalë për qejf, vetëm nëse duhet të mbarojnë një punë fort të rëndësishme. Për Aida Bajraktarin, një intervistë për revistën JETA është pikërisht një nga ato punë që duhet mbaruar sido që të jetë: edhe duke rendur nën diellin që djeg për të arritur në kohë te parukierja, ku për fat të keq duhet të presë në radhë; kjo e bën vapën edhe më të padurueshme.

“Për dreq, kjo e sotmja qëlloi një ditë dasmash dhe parukierja është shumë e zënë”, përpiqet të justifikohet në telefon, ndërsa duhet të ishte prej disa orësh në redaksi, kohë në të cilën duhet të kishte mbaruar punë me shërbimin fotografik dhe intervistën. Më në fund arrin të mbarojë punë me grimin dhe krehjen e flokëve. Një i kuq i fortë buzësh i jep dritë syve të mëdhenj të zinj. Flokët e krehur drejt derdhen bukur mbi supe. Edhe veshja duket në rregull. Një fustan i zi, deri në gju, i puthitur pas trupit, tregon linjat e bukura të një ish-balerine.

Duket se ia hodhi me këto andrallat e të përgatiturit për shërbimin fotografik. Në fakt, duhet të përballojë edhe një të fundit: takimi me fotografin ishte lënë në pjesën e parë të ditës, ndërsa ajo është jo pak, por gjysmë dite me vonesë. Por ajo ia del për bukuri ta çarmatosë edhe fotografin dhe padurimin e tij me një shtrëngim të fortë duarsh e një buzëqeshje plot mirësi.

Nuk ka ç’bën! Kjo intervistë është e rëndësishme për të; i duhet bërë kujdesi deri në fund. Deri më sot i ka bërë mirë llogaritë për të arritur aty ku do. Për të fama nuk është një rastësi fatlume, por një fat, që nëse vjen një herë, herët e tjera duhet mbajtur fort që të mos të ikë.

 

Përtej një pasioni fëmije

“Kam qenë 5 vjeç kur kam dalë për herë të parë në skenë”, nis të rrëfejë me qejf të madh, pa treguar shenja lodhjeje, megjithëse vjen menjëherë pas një shërbimi fotografik që zgjati më shumë se 3 orë. “Sigurisht që atëherë kërcimi ishte vetëm pasion, që zgjati 12 vjet. I kujtoj me shumë nostalgji të gjitha veprimtaritë që kemi bërë me Shtëpinë e Pionierit. Fëmijëria ime ka qenë e mbushur plot aktivitete dhe çmime”, tregon Aida, duke numëruar me gishtat e dorës vendet ku ka pasur fatin të udhëtojë që fëmijë për të marrë pjesë në aktivitete të ndryshme. “Kemi marrë shumë çmime. Në Rusi dhe Francë, për shembull, kemi zënë vendet e para me pjesët folklorike shqiptare. Por kjo i përket një periudhe më të vonë se fëmijëria”, vazhdon ajo duke treguar se vetëm 15 vjeç iu bashkua Ansamblit të Bashkisë, duke u bërë kështu edhe pjesëtarja më e re e trupës së valltarëve. Aida e kujton këtë si një periudhë të artë, të mbushur me udhëtime nëpër botë dhe me lodhjen e stërvitjes pesë orë në ditë. “Ansambli i Bashkisë ishte krijuar vetëm për shfaqje jashtë shtetit. Pjesëmarrja në aktivitete shqiptare ishte shumë e rrallë”, tregon arsyet se përse nuk është bërë e famshme për publikun e gjerë që në atë kohë. Ama ajo kohë do t’i shërbente shumë më tepër, ishte rruga e duhur për të shkuar drejt “Fiks Fare”.

 

Si velinë? Fiks fare

“Para se të bëja një audicion për t’u pranuar si velinë në “Fiks Fare”, isha pjesë e trupës së baletit “Albi Nako Dance”. Ka qenë Albi që më propozoi të bëja një provë. Konkurrenca ishte e madhe. Megjithëse ky audicion nuk ishte bërë publik, ishin paraqitur dhjetëra balerina për të konkurruar. Më zgjodhën mua dhe Edën, ish-kolegen time”, kujton Aida.

E sigurisht, të qenit të para femra të veshura me pantallona të shkurtra, që kërcenin e buzëqeshnin ëmbël në një emision që u bë menjëherë kult në televizionin më të ndjekur, të bën menjëherë të famshme. “Një eksperiencë nga më të bukurat”, thotë ajo. “Besoj se ajo periudhë si velinë ka qenë dhe kulmi i famës. Për mua dhe Edën shkruan edhe mediat italiane, na ftuan të merrnim pjesë në emisionin “Terra” te Canale 5, ku performuam direkt në skenë”.

Por si çdo gjë e bukur, edhe kjo e pati një fund. Pikërisht atëherë kur popullariteti qe në majë, Aida u zhduk nga ekrani… Në vend të saj dhe koleges bionde, qe radha për t’u bërë e famshme një tjetër vajzë brune dhe një tjetër vajzë bionde… Aidës i duhej të merrej me një tjetër gjë. “Aty i thashë stop baletit. Duhet t’i jepja fund një ditë; nuk kishte ç’të më ofronte më. Baleti e ka jetën e shkurtër dhe unë kisha plane të tjera në mendje: fillimisht do të shkëputesha për ca kohë nga ekrani, por jo përgjithmonë, për t’u rikthyer më e kompletuar”. Me kompletim Aida nënkupton shkollimin. I saji do të ishte për dramaturgji.

 

Rruga drejt famës së dytë

“Nuk kam pasur kurrë ndërmend të bëhem aktore profesioniste. Por e dija që një shkollë e tillë do të më hynte në punë për të krijuar një profil të plotë në showbiz”, tregon Aida arsyet që e shpunë në Akademinë e Arteve. E megjithëse mori pjesë në disa shfaqje, fitoi disa çmime, mbrojti temën e diplomës me notën 9 (duke interpretuar një personazh të vështirë e kompleks: Vajvara Miljallova te “Kopshti i Qershive” të Çehovit), për Aidën, dramaturgjia përfundon aty. I jep lamtumirën interpretimit me të futur diplomën në xhep.  “Nuk do të ndahesha kurrë nga ekrani, por nuk kisha ndërmend ta bëja si aktore”. Synonte sigurisht botën e spektakleve dhe një vend bosh në televizionin “Alsat”, në një emision të përditshëm me lajme kulturore – që më parë ishte drejtuar nga Anjeza Maja – ishte ajo që duhej. “Kam kontaktet e mia në disa televizione të rëndësishme dhe me të zbuluar që kërkohej një moderatore për showbiz, mendova se ky ishte rasti im, një shans që nuk duhej humbur. Bëra një audicion si moderatore. Më pëlqyen, prandaj fillova menjëherë punë”, tregon ndërsa fytyra i merr gjithnjë e më shumë një shprehje kënaqësie.  

Kemi arritur në atë pjesë të historisë që asaj i pëlqen më shumë. “Nuk shkova në “Alsat” për të qenë një drejtuese e thjeshtë. Prandaj propozova një projekt më të rëndësishëm se showbiz-i, që u pëlqye dhe u miratua”. Projekti i parë i rëndësishëm i Aidës titullohet “Shpirtra të lirë”, një emision i përjavshëm, me lajme kulturore nga vendi dhe bota, ku ish-velina është në rolin e skenaristes, regjisores, gazetares dhe moderatores. “Një emision që unë e kam shumë për zemër dhe ku mendoj se tregoj vlerat e mia edhe si gazetare”, përpiqet të theksojë statusin aktual ish-velina, atë të gazetares dhe të moderatores. Se sa ia ka arritur qëllimit, do ta tregojë sigurisht koha… Dhe nëse arritja apo jo e qëllimit do të mund të matej me nivelin e famës, Aida është e ndërgjegjshme që kjo e tanishmja nuk mund të krahasohet me të dikurshmen. Por kjo pak rëndësi ka për të. E rëndësishme është që ajo të rikthehet në qendër të vëmendjes. Prandaj ia vlen, madje shumë, të lërë qetësinë dhe freskinë e shtëpisë për t’u marrë me një intervistë.

Të lindësh e bukur është fat

October 23, 2008

Të bëhesh është Alketa

 

Dikur njihej si zëri i shkathët i “Top Albania”-s. Tani si një nga femrat më të hijshme të ekranit. Të gjitha të vërtetat mbi çuditë e make up-it dhe gardërobës të sofistikuar… Pa harruar edhe ndonjë ndërhyrje plastike aty e këtu.

Ka pak njerëz në botë, fotot e të cilëve në periudha të ndryshme të jetës duket sikur janë të njerëzve të ndryshëm. Michael Jackson është shembulli më i njohur në botë: fëmijë zezak, që shndërrohet në grua të bardhë. Kurse Alketa Vejsiu është shembulli më tipik shqiptar: prezantuesja e radios që njohu suksesin më të madh në moshën më të vogël, se kishte talentin të thoshte njëmijë fjalë në minutë pa gabime, u shndërrua në një ikonë televizive gjithë sharm, që shkon përtej talentit thjesht të të folurit. Ca ndërhyrje të vogla kirurgjikale, gjetja e modelit të duhur të flokëve, përmbysja fund e krye e gardërobës… Dhe ja, Alketa është.

 

Dikur e fshehur pas zërit

Për Alketën fama erdhi në një moshë fare të re. Ende pa mbushur 15 vjeç, ajo ishte zëri më i famshëm radiofonik në Shqipëri. Por kush fshihej pas zërit të bukur dhe misterioz? Dalja në ekran shoi kureshtjen e mijëra fansave, që donin të shihnin folësen e njohur të Top Albania Radio-s. Por imazhi i 15-vjeçares, një nga shoqërueset e Bojken Lakos në këngën “Asgjë e largët”, nuk pati të njëjtin sukses si zëri i saj. Një adoleshente e zakonshme, me syze miopi, flokët gështenjë, në formë presjeje. Përsa i takon stilit të të veshurit ishte ende herët për të bërë një klasifikim.

 

Imazh adoleshentësh

Nëse doni të dini çfarë vishnin adoleshentët e fillimviteve 2000, mjafton t’i hidhni një sy fotove të Alketa Vejsiut. Bluza të shkurtra, mundësisht që tregojnë kërthizën, padiskutim edhe kurrizin; minifunde shumëngjyrëshe, pantallona të gjera ushtarake, pantallona në formë cowboy, xhinse të grisura zbukuruar me zinxhirë e një sërë aksesorësh të tjerë që varen deri në tokë.

Jemi në periudhën ku piercing-u në hundë dhe kërthizë për një pjesë të adoleshentëve konsiderohen si çmenduri. Edhe Alketa nuk guxoi deri në këtë pikë. Por flokët ama i sajoi gjithfarësoj modelesh të çmendura: herë duke krijuar dhjetëra gërsheta të vogla pas koke, zbukuruar me kapëse të vogla shumëngjyrëshe, ose vetëm dy gërsheta të trasha.

Më shpesh i mbajti lëshuar, krehur pa ndonjë model të veçantë, duke fshehur disa defekte në fytyrë. Madje edhe syzet Alketa i përdori për të maskuar në njëfarë mënyrë hundën me kurriz, sepse menjëherë pas operacionit në hundë ajo hoqi dorë nga përdorimi i tyre.

Me ngjyrën e flokëve nuk rrezikoi të eksperimentonte ashtu siç bënin gjithë adoleshentët e tjerë. Qëndroi më tepër te flokët biondë ose në nuanca të ngjashme, si për shembull: gështenjë e hapur, ngjyrë gruri, lajthi etj.

 

Kur kirurgu bën çudira

Takimi fatlum me regjisoren Grabocka i siguroi idhullit të adoleshentëve prezantimin e disa spektakleve rinore. Nga një figurë e mistershme radiofonike, Alketa u shndërrua sa hap e mbyll sytë në ikonë e ekranit. Por ekrani nuk fal defekte, të cilat në radio nuk do të ishin vënë re. Megjithëse me një siluetë të rregullt dhe elegante, figura ideale për të dalë bukur në ekran, Alketa nuk kishte një fytyrë fotozhenike, sidomos për shkak të hundës dhe veshëve. Prandaj kryen dy ndërhyrje kirurgjikale (hundë dhe veshë) të domosdoshme për një fytyrë fotozhenike.

Pas operacionit në hundë, show girl-i e diplomuar për biznes, nëpërmjet një shërbimi fotografik, lançon imazhin e saj. Në foto ajo nuk ngurron të pozojë në profil. Shërbimi fotografik zbuloi një Alketë tjetër, me fytyrë dhe trup modeleje. Flokë në ngjyrë platin deri poshtë supeve, buzë të plota, make-up i fortë që thekson sytë: foto që duken si të prera nga një revistë mode me një modele me tipare të rregullta në fytyrë.

Ky ishte rasti i parë ku Alketa i prezantoi publikut imazhin e ri, mbi të gjitha hundën e re.  

Efekti qe i menjëhershëm. Fytyra e saj tashmë ishte e denjë për t’u bërë imazh publicitar, prandaj edhe oferta të tilla nuk vonojnë. Ajo u bë imazhi zyrtar i dy kompanive prestigjioze në Shqipëri, si dhe pushtoi kopertinat e disa revistave të rëndësishme.  

 

Në kapërcim të moshës

Ndërkohë, vërshuan oferta të tjera për të drejtuar spektakle televizive të rëndësishme, si “Gjeniu i Vogël” apo “100 Këngët e Shekullit”, ku mosha mesatare e publikut i kalon të njëzetat. Edhe Alketa e kapërceu moshën e saj të vërtetë. Kjo gjë ra menjëherë në sy, sidomos në prezantimin e saj gjatë spektaklit “100 Këngët e Shekullit”. Fustane elegantë mbrëmjeje të gjatë deri në fund të këmbëve apo deri në gju, treguan se Lolita e dikurshme u shndërrua brenda një kohe të shkurtër në një zonjushë të vërtetë skene.

Pas një periudhe tërheqje nga ekrani, ku zonjusha Vejsiu bëhet zonjë dhe mama, ajo iu rikthye sërish skenës me një tjetër bashkëpunim me Vera Grabockën, si dhe me një pamje krejtësisht të re, më sensuale dhe më femërore se kurrë më parë. Në spektaklin “Më shumë dashuri”, u duk qartë se Alketa kishte bërë të vetin një stil alla grande damma. Look-u, gardëroba, krehja e flokëve të zonjës Vejsiu, evokuan femrën klasike të viteve ‘40. Ondet e mëdha të verdha sollën në mendjen e publikut aktoren Lana Turner, ndërsa kostumet me funde deri në gju e xhaketa mbi këmishët e lidhura fjongo, kujtuan stilin e Greta Garbos. Tangoja që vallëzoi me kolegun e saj, Emiliano, solli në shqip “Aromë gruaje”: atë të një gruaje vërtet të bukur, pavarësisht se jo me një bukuri 100 % të vërtetë.

 

Next Page »